Data publikacji: 29/05/2021

Wystawa plenerowa: W ZDROWYM CIELE ZDROWY DUCH – STADIONU W JAROSŁAWIU/ MIECZYSŁAW HASPEL – MISTRZ I REKORDZISTA

  • trzy plansze wystawowe, na pierwszej postać Mieczysława Haspla, na środkowej medale oraz dyplom, na trzeciej fotografia z zawodów
  • plansza z biogramem i fotografią Mieczysława Haspla
  • Dwie plansze z fotografiami ukazującymi Mieczysława Haspla uczestniczącego w zawodach sportowych
  • Dwie plansze ze zdjęciami z zawodów, meczy oraz kibiców odbywających się na stadionie miejskim w Jarosławiu
  • szerokie ujęcie wystawy plenerowej
  • plansza z fotografią dawnej bramy stadionu miejskiego, pod fotografią krótka historia obiektu

Bogatą historię jarosławskiego stadionu miejskiego można poznać dzięki wystawie plenerowej znajdującej się na terenie obiektu sportowego przy ulicy Piekarskiej.

Na planszach znajdują się archiwalne fotografie dokumentujące zawody sportowe, mecze czy fanów jarosławskiego sportu.Wystawa uzupełniona jest również o przedstawienie sylwetki patrona stadionu – Mieczysława Haspla.

 

„W ZDROWYM CIELE ZDROWY DUCH” – STADION W JAROSŁAWIU

Narodziny i rozwój masowego ruchu sportowego w Polsce miały miejsce dzięki działalności Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” – to z tradycji związanych z „Sokołem” czerpie większość dyscyplin sportowych w naszym kraju. Pod szyldem gimnastyki Towarzystwo prowadziło także działalność wychowawczą, narodową i paramilitarną. Nie inaczej było w Jarosławiu.

Decyzja o budowie stadionu Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” zapadła w 1923 r. Na jego lokalizację wybrano plac przy torze kolejowym, należący wcześniej do hrabiego Stanisława Siemieńskiego z Pawłosiowa. Projektantem stadionu został lwowski architekt Ludwik Christelbauer. Budowa obiektu trwała 327 dni.

Na stadionie były: boisko do gry w piłkę nożną, czterotorowa bieżnia żużlowa, korty tenisowe, urządzenia do lekkiej atletyki i trybuna o drewnianej konstrukcji. Dzięki tak kompleksowemu obiektowi, jarosławski „Sokół” był organizatorem wielu zlotów, zawodów, kursów i innych imprez oraz wydarzeń. Sam stadion cieszył się dużym zainteresowaniem i był uznawany za trzeci w Polsce najlepszy obiekt sportowy – po Królewskiej Hucie (dziś Chorzów) i Lwowie.

Stadion został uroczyście oddany do użytku 25 maja 1925 r., a na jego hucznym otwarciu nie brakowało wielu prominentnych osób z całego kraju. Niestety 9 lat później, w 1934 r., ze względu na poważne problemy finansowe, Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” sprzedało stadion Ministerstwu Spraw Wojskowych.

Aż do wybuchu II Wojny Światowej stadion służył wojsku jako obiekt treningowy. W październiku 1940 r. Niemcy stacjonujący w Jarosławiu ulokowali tu obóz dla jeńców z Wielkopolski, głównie z Poznania. Po wojnie, już jako stadion szkolny, obiekt stał się bazą sportową – zwłaszcza dla dzieci i młodzieży jarosławskich szkół.

Od 1998 r. stadion podlega Miejskiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji w Jarosławiu. W ostatnich latach obiekt przeżył renesans – w 2018 r. władze miasta Jarosławia podjęły decyzje o przeprowadzeniu gruntowanej modernizacji. W jej wyniku powstały: boisko do piłki nożnej oraz do mini piłki nożnej ze sztuczną nawierzchnią, boisko do siatkówki, bieżnie (4-torowa na 400 m i 6-torowa na 100 m), skocznia do skoku w dal i trójskoku, do skoku o tyczce i skoku wzwyż oraz rzutnia do pchnięcia kulą. Oświetlono płytę boiska oraz zbudowano podziemny zbiornik retencyjny na wody opadowe, przebudowano trybuny, parking, zagospodarowano zieleń oraz wyremontowano ogrodzenie.

Stadion uzyskał certyfikaty, które pozwalają na organizację imprez na najwyższym poziomie: boisko piłkarskie – Field Certifikate „FIFA Quality Programme For Football Turf – FIFA Quality”, wystawiony przez Prezydenta FIFA, bieżnia lekkoatletyczna wraz z zainstalowanymi urządzeniami – świadectwo Polskiego Związku Lekkiej Atletyki zaliczające stadion do stadionów kategorii V A.

Stadion otrzymał także imię – patronem obiektu został Mieczysław Haspel, najbardziej utytułowany jarosławski sportowiec.

 

[J. Czechowicz Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Jarosławiu]

 

Mieczysław Haspel – mistrz i rekordzista

„Pisać dzisiaj o znaczeniu sportu, jest (…) rzeczą chyba więcej niż zbędną, boć wszyscy (…) to czują, na każdym kroku tylko o tem się pisze (…)” – zdanie pochodzące z 1934 r. w pełni oddaje ducha czasów w jakich przyszło żyć bohaterowi wystawy.

Mieczysław Haspel urodził się w 1911 r. w Jarosławiu. Lata nauki w I Gimnazjum szybko ujawniły jego prawdziwy talent, a pierwsze zawody potwierdziły możliwości. Haspel był szybki, skoczny, a przy tym wszechstronnie uzdolniony ruchowo.

Z chwilą założenia w Jarosławiu oddziału Akademickiego Związku Sportowego we Lwowie, został jego zawodnikiem w sekcji lekkoatletycznej. Tu jego kariera nabrała rozpędu: „Założona w r. 1930 sekcja jarosławska dostarcza nam szereg talentów (…). Jesienią r. 1931 następuje zryw: Drużyna AZS-u pokonuje w pięknym stylu w meczu drużynowym silną drużynę Sokoła Macierzy, przyczem na plan pierwszy wysuwają się doskonali <<jarosławiacy>>” (…) – wśród nich Mieczysław Haspel, wymieniony jako pierwszy.

Atutem młodego Haspla były biegi sprinterskie i skoki. Bywało tak, że wygrywał nawet w czterech ulubionych dyscyplinach, zaś w innych zajmował pozostałe miejsca na podium.

Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1932 r. przyszedł czas na służbę wojskową. Tą odbył w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. W 1933 r. podjął studia w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie i powrócił do uprawiania ukochanego sportu. Mimo że oficjalnie reprezentował AZS Lwów, pozostał wierny sekcji jarosławskiej.

Szybko okazało się, że pobyt w wojsku wpłynął niekorzystnie na walory szybkościowe sportowca. Spowodowało to zmianę lekkoatletycznej specjalizacji – pasją Haspla stały się odtąd nieco wolniejsze, ale bardziej techniczne i wymagające biegi na 110 m przez płotki. Wybór okazał się strzałem w dziesiątkę.

„Kolega Haspel Mieczysław zdobywa mistrzostwo Okręgu w biegu na 110 m. przez pł. (16’6), w tejże konkurencji triumfuje na meczu Wilno – Lwów nad mistrzem Polski Wieczorkiem i b. mistrzem Niemcem wynikiem 15’9. W ciągu sezonu osiąga jeszcze dwukrotnie świetny czas – 15’8, wróżący mu w roku przyszłym udział w reprezentacji Polski”.

Pierwszy złoty medal na mistrzostwach Polski zdobywa w 1935 r. w Białymstoku (16,3 sek.). W tym samym roku na stadionie w Jarosławiu ustanawia nowy rekord Polski (15,4 sek.)! Jako mistrz i rekordzista Polski w jednym zostaje powołany do reprezentacji kraju. Występuje w wielu meczach międzypaństwowych oraz w Akademickich Mistrzostwach Świata w Budapeszcie.

Kolejne mistrzostwo Polski wywalczył w 1937 r. w Chorzowie (bieg na 110 m ppł. na otwartym stadionie) oraz Przemyślu (halowy bieg na 50 m). Rok później powtórzył sukces z hali, a na otwartym stadionie został wicemistrzem kraju. W 1938 r. uzyskał także swój najlepszy czas w karierze – 15,2 sek.!

Wybuch wojny przerwał pasmo sukcesów i dalsze występy, a strój sportowy został czasowo zastąpiony mundurem. Jednak już w pierwszych powojennych mistrzostwach Polski w 1946 r., Haspel w barwach AZS Kraków zdobywa swój trzeci złoty medal w biegu na 110 m ppł. (16,1 sek.!). W biegu na 400 m ppł. zdobywa brąz. Spektakularne osiągnięcia są zwieńczeniem kariery 35-letniego zawodnika.

Po rozstaniu ze sportem Mieczysław Haspel rozpoczął pracę zawodową jako lekarz weterynarii. W 1954 r. powrócił do Jarosławia, gdzie zmarł w 1991 r. w wieku 80 lat. Pozostawił po sobie spuściznę, która tworzy historię polskich „płotków” i polskiej lekkoatletyki.

 

Fotografie ze zbiorów Witolda Haspla. Biografia na podstawie: Tomasz Turoń, Mieczysław Haspel – o krok od Igrzysk Olimpijskich [w:] Rocznik Stowarzyszenia Miłośników Jarosławia, tom XIV. Cytaty z publikacji okolicznościowej: Zamiast uroczystości jubileuszowych z okazji 10-lecia Akademickiego Związku Sportowego we Lwowie, Lwów 1934 – zbiory Witold Haspel.